افروز

آیه ی 36 زخرف می گوید هر کس یاد خدا در زندگی اش کم رنگ شود به جای آن شیطان هم نشینش می شود. هر کس از خدا روی برگرداند زندگی اش سخت می شود افسرئگی واضطراب پیدا می کند.مثلا کسی که با آب قهر کند و به حمام نرود به آب لطمه ای وارد نمی شود.در سوره ی حشر خدا می فرماید اگر خدا را فراموش کنید خودتان فراموش می شوید. مثلا بچه ای که دست بابا را رها کند خودش گم می شود نه بابا. خدا در معراج به پیامبر فرمود می دانی زندگی خوش چه زندگی است؟ زندگی که یاد من در آن کمرنگ نباشد.آدم های مومن در حال کاسبی به یاد خدا هستند یعنی خذا را ناظر می دانند کلاه سر مردم نمی گذارند .پیامبر در یکی از جنگ ها که از مدینه بیرون می رفت عده ای را می گذاشت محافظ زن وبچه باشند که در خانه ها بروند و اگر کسی چیزی  احتیاج پیدا کرد او را کمک کنند.یکی از آن ها در خانه ای رفت زنی در را باز کرد شیطان به جلد او رفت و دستش را دراز کرد زن فریاد زد النار النار النار خودش را عقب کشید و گریه کنان سر به بیابان گذاشت تا زمانی که رسول خدا کسی را فرستاد که توبه ات قبول شده. پیامبر خدا فرمودند انبیا 5 ذکر در زندگیشان است.1- هر وقت یاد خدا می افتند افتخار می کنند و می گویند عجب خدایی داریم.2- هر وقت به خودشان نگاه می کنند احساس فقر میکنند و می گویند عجب ما ضعیف هستیم.3- هر وقت یاد آخرت می کنند به خودشان بشارت می دهند.5- هر وقت یاد گناهانشان می افتند استغفار می کنند.