شکافنده ی علمها
ای شهریار کشور دانش که در جهان نشناخت کس مقام تو را جز خدای تو
ای ریزه خوار سفره ی علمت جهانیان خورشید علم کرده طلوع از سرای تو
ای باقرالعلوم که هنگام مکرمت باشد هزار حاتم طایی گدای تو
چندین هزار عالم ودانش وروفقیه آمد پدید زمکتب دانش سرای تو
اسم شریف پنجمین ستاره ی آسمان امامت محمد وکنیه اش ابو جعفر است.القاب شریفه اش باقر،شاکروهادیست.مشهورترین لقب های
آن حضرت باقر است.این لقبیست که حضرت رسالت به آن جناب داده اند.علما گفته اند:آن حضرت راباقر گفتند چه آن حضرت شکافنده ی علوم وآخرین ودلش بحرپهناور وچشمه ی جوشنده ی علم ودانش بود.والده ی ماجده اش فاطمه دختر امام حسن ع بود.آن حضرت در واقعه ی کربلا حضور داشت در حالیکه چهار سال از سن مبارکش می گذشت.
قطب راوندی روایت کرده از ابو بصیر که گفت: با حضرت امام محمد باقر داخل مسجد شدیم.مردم داخل مسجد شدند وبیرون آمدند حضرت به من فرمود بپرس از مردم که آیا می بیبند مرا پس هر که را دیدم پرسیدم ابو جعفر را دیدی می گفت نه در حالی که حضرت آنجا ایستاده بود تا آنکه ابو هارون مکفوف (نابینا )داخل شد حضرت فرمود از این بپرس از او پرسیدم آیا ابو جعفر را دیدی گفت آیا آن حضرت نیست که ایستاده است گفتم از کجا دانستی گفت چگونه ندانم حال آنکه آن حضرت نوریست در خشنده.
امام باقر فرمودند :حیا و ایمان یک ریسمان مقرون هستند پس هر گاه یکی از آن دو برود رفیقش نیز به موافقت و مصاحبت او می رود.
یا حجه الله علی خلقه اشفع لنا عندالله
